Ο "Τύπος Πειραιώς" μεταφέρθηκε πλέον σε νέα πλατφόρμα (www.typospeiraiws.gr). Σας περιμένουμε με μοντέρνα διάθεση.

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Μύδροι Σεραφείμ κατά ΣτΕ για το τζαμί

Μύδροι Σεραφείμ κατά ΣτΕ για το τζαμί
-Αντισυνταγματική θεωρεί την απόφαση ο Μητροπολίτης Πειραιώς
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, γνωστός για τον πύρινο λόγο του, με αφορμή την απόφαση για το τέμενος στο Βοτανικό, επιτίθεται κατά του Συμβουλίου Επικρατείας, κατηγορώντας το ανοικτά για «παραβίαση του Συντάγματος» και για «μία αδικαιολογήτως ευνοϊκή (προνομιακή) μεταχείριση υπέρ των μουσουλμάνων».
Ο κ. Σεραφείμ θυμίζει ότι την ώρα που εμείς ανοίγουμε τζαμιά, η γειτονική Τουρκία «μετατρέπει τον 9ο κατά σειρά ιστορικό Ναό της Αγίας Σοφίας Ηρακλείας (Ερεσλί) του Δ. Πόντου σε τέμενος με την ονομασία Ορχάν Τζαμί», ενώ τονίζει πως «την ευθύνη για τα φρικώδη και τρομακτικά εγκλήματα του ιερού πολέμου (!) Τζιχάντ δεν την έχουν ασφαλώς τα αξιοθρήνητα θύματα και θύτες εν ταυτώ του Χαλιφάτου ή «Αποκεφαλιστάν» αλλά η ψευδής και ασύμβατη με κάθε έννοια δημοκρατίας,
ελευθερίας, ανεξιθρησκείας και αληθείας, θρησκεία του Κορανίου», που οι κυβερνώντες μας επείγονται να προστατεύσουν…
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ  ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ 

Ο Εθνικός τίμησε τη μνήμη του Κώστα Κατσούλη
Στον κατάμεστο Ναό του Αγίου Νικολάου, στον Πειραιά, η οικογένεια του ΕΘΝΙΚΟΥ, της ιστορικής πειραϊκής ποδοσφαιρικής ομάδας του, που ιδρύθηκε το 1925, τίμησε τη μνήμη του δολοφονηθέντος μέλους της Κώστα Κατσούλη, με Τρισάγιο που τελέσθηκε στη μνήμη του.
Ο άτυχος φίλαθλος έχασε τη ζωή του από χτυπήματα χούλιγκανς, στον αγώνα Ηροδότου-Εθνικού, στην Κρήτη.
Στην τελετή παρόντες ήσαν οι συγγενείς του Κώστα, η διοίκηση του ΕΘΝΙΚΟΥ με επικεφαλής τον πρόεδρο Αλέξη Αγγελόπουλο και σύσσωμο το ποδοσφαιρικό τμήμα με πρώτο τον προπονητή Μαργαρίτη Χατζηαλέξη και τους προπονητές των εφήβων Θωμά Μακρή, Μάκη Σαμιώτη και Αντώνη Γρηγοριάδη.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι βουλευτές του Πειραιά Τάσος Νεράντζης, Κώστας Κατσαφάδος και Θοδωρής Δρίτσας, ο τ. βουλευτής Δ. Καρύδης, ο τ. πρόεδρος του Εθνικού Γ. Χατζηγεωργίου, ο τ. γεν. αρχηγός της ΠΑΕ Δ. Καπράνος, o τ. αντιδήμαρχος Ι. Σπυράκης, ο διευθυντής επικοινωνίας της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Κώστας Καραπαπάς, ο πρόεδρος της ΔΕ της Προοδευτικής και παλαιός παίκτης του Εθνικού, Δημήτρης Χόρτσας, ο πρόεδρος του Ατρομήτου Πειραιώς και δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Σδρένιας, ο αναπληρωτής γ.γ. της ΕΠΣΠ Ιωάννης Ποντίκης, ο ταμίας, Ιωάννης Σταματάτος, φίλαθλοι του Εθνικού κάθε ηλικίας και φυσικά, ο αειθαλής Γιάννης Μαντζουράνης.

ΕΕ: Πλήρης εφαρμογή των δικαιωμάτων των επιβατών από την Ιταλία
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε από την Ιταλία να εφαρμόσει πλήρως τον κανονισμό για τα δικαιώματα των επιβατών στις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές υπηρεσιών/κρουαζιέρες από και προς λιμάνια της Ιταλίας.
Η Ιταλία δεν έχει ακόμη συστήσει μια εθνική αρχή για τον χειρισμό των καταγγελιών από τους επιβάτες αλλά και για την επιβολή του κανονισμού. Επιπλέον, η Ιταλία απέτυχε στη θέσπιση κανόνων για την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παραβίασης του κανονισμού.
Η Ιταλία έχει προθεσμία δύο μήνες να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την εφαρμογή του κανονισμού, διαφορετικά η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει την παραπομπή της στο Δικαστήριο της ΕΕ.

Attica Group-ΑΝΕΚ: Διεύρυνση επιτυχημένης συνεργασίας
Η ATTICA ΑΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ανακοίνωσε τη διεύρυνση της συνεργασίας με την ΑΝΕΚ ΑΕ στο πλαίσιο της Κοινοπραξίας «ANEK A.E. - SUPERFAST ENDEKA (HELLAS) INC & ΣΙΑ» (ΑΝΕΚ-SUPERFAST) για την εκτέλεση συνδυασμένων δρομολογίων από πλοία των δύο εταιριών στις διεθνείς γραμμές της Αδριατικής (Ελλάδα–Ιταλία), καθώς και στις ακτοπλοϊκές γραμμές της Κρήτης, από 1ης Νοεμβρίου.
Η διεύρυνση της έως σήμερα επιτυχημένης συνεργασίας, η οποία επέτρεψε σε καιρούς δύσκολους την παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας για τις μετακινήσεις επιβατών και επαγγελματιών με συνέπεια και συνέχεια, αναμένεται να δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερες συνέργειες και νέες προοπτικές για τις δύο ελληνικές εταιρίες.

Έλειψαν τα πρόσωπα  της αφοσίωσης
Εντάξει, να δεχθούμε ότι στη μάζωξη για τα 40 χρόνια της ΝΔ υπήρξε ανταπόκριση και παρευρέθηκαν σημαντικά πρόσωπα, κυρίως «βαθμοφόροι», που έπαιξαν και παίζουν ή θα παίξουν ρόλο στην πορεία της παράταξης. Εκείνοι όμως, που έλειπαν και που επισημάνθηκαν από τα έμπειρα μάτια, ήταν τα στελέχη που μέχρι σήμερα έτρεχαν-χωρίς κανένα κέρδος ή όφελος- να μαζέψουν ψήφους, να οργανώσουν συγκεντρώσεις, να παλέψουν για τη Νέα Δημοκρατία, να στελεχώσουν τις οργανώσεις και τα γραφεία. Η –με την ευρεία και σωστή- έννοια βάση, δηλαδή, επί της οποίας στηρίχθηκε η ΝΔ τόσα χρόνια. Ο Κων. Μητσοτάκης, περισσότερο, αλλά κι ο Κώστας Καραμανλής, θα παρατήρησαν, ασφαλώς, αυτή την απουσία, αφού επί των ημερών τους η βάση έσφυζε από ζωή…
Δήμος Πλίνιος.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣτΕ

Η Ολομέλεια του ΣτΕ δικάζοντας την από 27/11/2011 αίτησή μας για την ακύρωση της υπ’ αριθμ. Πρωτ. ΕΥΔΕΚ/οικ/760/7.11.2011 κοινής Υπουργικής Αποφάσεως των Υπουργών Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού και Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, με την οποία προβλέπεται «η χρηματοδότηση των πάσης φύσεως δαπανών για την υλοποίηση του έργου της μετασκευής του πρώην Κεντρικού Συνεργείου Αυτοκινήτων Ναυτικού (Κ.Σ.Α.Ν.) σε χρήση τεμένους…» ερρειδομένης επί του Νόμου 3512/2006 «Ισλαμικό Τέμενος και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄ 264/2006) απέρριψε κατά πλειοψηφία την αίτησή μας εκδίδοντας την υπ’ αριθμ. 2399/2014 Απόφασή της.
Επειδή όπως θυμόσοφα λέει ο λαός μας και οι κρίνοντες κρίνονται θα σχολιάσουμε την εκδοθείσα Απόφαση της Ολομελείας του ΣτΕ αποδεικνύοντας ότι εξεδόθη κατά πρόδηλη παράβαση των διατάξεων του Συντάγματος το οποίο θεσμικά οφείλει να υπερασπίζεται.
Ειδικώτερα απέρριψε τον λόγο ακυρώσεως ότι η ανωτέρω Υπουργική Απόφαση ήταν ακυρωτέα διότι η εγκατάσταση του Ισλαμικού τεμένους στο Βοτανικό εν όψει των επιπτώσεων που θα έχει η λειτουργία του (συγκέντρωση μεγάλου αριθμού Μουσουλμάνων για προσευχή, ηχητικές οχλήσεις, προβλήματα κυκλοφορίας) στην καθημερινή ζωή των περιοίκων, στο φυσικό πολιτιστικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και στην αισθητική της πόλεως, αφ’ ενός προσβάλλει το δικαίωμα της ελεύθερης ανάπτυξης των κατοίκων και την αρχή της αναλογικότητας, αφ’ ετέρου δε στερείται της απαιτουμένης κατά τα άρθρα 24 και 26 του Συντάγματος και την Νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ αιτιολογίας, εφ’ όσον δεν προκύπτει η ύπαρξη εξαιρετικών λόγων που να δικαιολογούν την συγκεκριμένη χωροθέτηση απ’ ευθείας με διάταξη Νόμου και δεν έχει προηγηθεί σχετική περιβαλλοντική εκτίμηση και δεν έχουν ερευνηθεί εναλλακτικές λύσεις ολιγώτερο επεχθείς για το περιβάλλον.
Απέρριψε τον ανωτέρω λόγο ακυρώσεως χωρίς, κατά τη γνώμη μας, επαρκή αιτιολογία διότι η χωροθέτηση οποιουδήποτε έργου ως ατομική ρύθμιση χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού,τελεί κατά το άρθρο 24 του Συντάγματος υπό συγκεκριμένες ουσιαστικές και διαδικαστικές προϋποθέσεις (Ολομ. ΣτΕ 1970/2012, 3059/2009), όταν δε, κατ’ εξαίρεση καίτοι αποτελεί ατομική ρύθμιση, επιχειρείται από την Νομοθετική εξουσία πρέπει, εν όψει και των άρθρων 26 και 4 του Συντάγματος:
α. Να αιτολογείται από την άποψη της συνδρομής των εξαιρετικών προς τούτο λόγων, οι οποίοι πρέπει να προκύπτουν από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του Νόμου και υπό την προϋπόθεση ότι με τις ρυθμίσεις αυτές δεν θίγονται ατομικά δικαιώματα και δεν παραβιάζονται άλλες συνταγματικές διατάξεις ή αρχές καθώς και σχετικοί ορισμοί του κοινοτικού δικαίου και
β. Να γίνεται κατόπιν εκτιμήσεως ειδικής επιστημονικής μελέτης (Ολομ. 1970/2012, 123/2007, 415/2011). Στην προκειμένη περίπτωση η προσβληθείσα πράξη αφορά σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 3 του Ν. 3512/2006 στην προβλεπομένη από την παρ. 2 του άρθρου αυτού Κρατική χρηματοδότηση της κατασκευής του Ισλαμικού τεμένους, πρόκριμα όμως και πρϋπόθεση της νομιμοτητός της είναι η επιλογή του συγκεκριμένου χώρου στον οποίο θα κατασκευαστεί το τέμενος (χωροθέτηση) και η εν ευρεία εννοία νομιμότητα της επιλογής αυτής.
Ειδικώτερα δε η συνταγματικότητα της σχετικής ατομικής ρυθμίσεως του Νόμου, δεν υφίσταται για την εν λόγω χωροθέτηση, διότι η αναφερομένη στην αιτιολογική έκθεση του Νόμου 4014/2011 απόφαση από 26/9/2011 της Εκτελεστικής Επιτροπής του Οργανισμού Αθήνας, έχει ως μόνο αντικείμενο την συμπλήρωση των επιτρεπομένων χρήσεων της ευρύτερης περιοχής του Ελαιώνα και δεν στηρίζεται σε καμμιά αναλυτική μελέτη αλλά σε απλή εισήγηση της προισταμένης του εν λόγω Οργανισμού.
Απέρριψε επίσης η Ολομέλεια του ΣτΕ, χωρίς επαρκή αιτιολογία τον βάσιμο λόγο ακυρώσεως της κοινής Υπουργικής Αποφάσεως ότι οι διατάξεις του άρθρου 3 του Ν. 3512/2006 (Ισλαμικό Τέμενος) όπως έχουν αντικατασταθεί από τις διατάξεις του άρθρου 29 παρ. 5 στοιχείο ii του ν. 4014/2011 αντίκεινται στις αρχές της διακρίσεως των εξουσιών και της ισότητος (αρ. 26 και 4 του Συντάγματος) κατά το μέρος που με αυτές θεσπίζονται ατομικές ρυθμίσεις χωρίς η επιλογή της νομοθετικής οδού να αιτιολογείται ειδικώς ούτε καθ’ εαυτήν ούτε εν σχέσει προς τη μη τήρηση των διαδικασιών που προβλέπονται από την σύμφωνη με το Σύνταγμα Νομοθεσία περί ιδρύσεως και λειτουργίας λατρευτικών χώρων (αρθρ. 1 του αναγκ. Ν. 1363/1938 όπως τροποποιήθηκε με το αρθρ. 1 του αναγκ. Ν. 1672/1939, ΦΕΚ Α΄ 123) ενώ όπως συνάγεται από τον συνδυασμό των διατάξεων 4 παρ. 1, 20 παρ.1 και 26 του Συντάγματος δεν αποκλείεται μεν, κατ’ απόκλιση από την συνήθη διοικητική διαδικασία, που προβλέπεται από την κειμένη νομοθεσία, θέσπιση με τυπικό νόμο ατομικών ρυθμίσεων, υπό την προϋπόθεση όμως ότι με τις ρυθμίσεις αυτές δεν παραβιάζονται άλλες συνταγματικές διατάξεις ή αρχές.
Ο Ν. 3612/2006 (Ισλαμικό Τέμενος) με το άρθρο 3 όπως αντικαταστάθηκε από τις διατάξεις του άρθρου 29 παρ. 5 στοιχείο ii του ν. 4014/2011 προβλέπει την εγκατάσταση του Ισλαμικού Τεμένους σε κτήμα του Ελληνικού δημοσίου, την κρατική χρηματοδότηση της μελέτης για την εγκατάστασή του και της κατασκευής του και την δωρεάν επ’ αόριστο παραχώρηση από το Δημόσιο της χρήσεως του εν λόγω Τεμένους στο ΝΠΙΔ του Ν. 3512/2006, το οποίο αποτελεί απλώς το φορέα διοικήσης και διαχειρίσης δηλ. το νομικό «περίβλημα» του Τεμένους.
Γιά καμμία όμως από τις παραπάνω ατομικές ρυθμίσεις δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 20 παρ. 1, 26, 28 και 4 του Συντάγματος διότι α. ούτε για την λειτουργία του συγκεκριμένου Τεμένους, ούτε για την χωροθέτησή του, ούτε για την δωρεάν παραχώρηση δημόσιας εκτάσεως για την ανέγερσή του, ούτε για την κρατική χρηματοδότηση της κατασκευής του, προκύπτει από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του Ν.3512/2006 ή του Ν. 4014/2011 η συνδρομή εξαιρετικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την θέσπιση των ανωτέρω ατομικών ρυθμίσεων με νόμο, αντιθέτως για τις εν λόγω ρυθμίσεις δεν συντρέχει λόγος δημοσίου εθνικού ή γενιότερου κοινωνικού συμφέροντος, αφού με αυτές εξυπηρετείται αποκλειστικά το συμφέρον συγκεκριμένης ομάδας (θρησκευτικής κοινότητας, η οποία κατά τα κοινώς γνωστά δεν απαρτίζεται κατά πλειοψηφία από Έλληνες πολίτες) και β. με τις ανωτέρω ρυθμίσεις παραβιάζονται το αρ. 24 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος διότι η χωροθέτηση του Τεμένους έγινε χωρίς να προηγηθεί ειδική επιστημονική μελέτη για τις περιβαντολλογικές του επιπτώσεις (Ολομ. ΣτΕ 3500/2009) και γ. το άρθρο 13 του Συντάγματος τόσον αυτοτελώς όσο και με την αρχή της ισότητος αρ. 4 παρ. 1 του Συντάγματος, αφού η διάταξη που καθιερώνει το κανονικό δικαίωμα της ανεμπόδιστης υπό την προστασία των Νόμων λατρείας, εκλαμβάνεται εσφαλμένως από το Ν. 3512/2006 (Ισλαμικό Τέμενος) ως δημιουργούσα για την Πολιτεία δήθεν υποχρέωση κατασκευής και λειτουργίας με κρατική χρηματοδότηση λατρευτικού χώρου σε συγκεκριμένη θρησκευτική κοινότητα (Μουσουλμάνους), μη ανήκουσα στην κατά το άρθρο 3 του Συντάγματος επικρατούσα θρησκεία.
Απερρίφθη ωσαύτως ο βάσιμος λόγος ακυρώσεως ότι ενώ η ανέγερση και λειτουργία λατρευτικού χώρου οποιουδήποτε δόγματος και θρησκείας, πλην της επικρατούσης κατ’ άρθρο 3 του Συντάγματος χωρεί σύμφωνα με την σχετική πάγια Νομοθεσία (αρθρ. 1 του αναγκ. Ν. 1363/1938 όπως τροποποιήθηκε με το αρθρ. 1 του αναγκ. Ν. 1672/1939, ΦΕΚ Α΄ 123) κατόπιν διοικητικής αδείας, η οποία χορηγείται κατόπιν αιτήσεως των μελών της οικείας θρησκευτικής κοινότητος τα οποία και αναλαμβάνουν την σχετική δαπάνη. Η Ελληνική Πολιτεία ειδικώς για την θρησκευτική κοινότητα των Μουσουλμάνων της Αττικής, παρακάμπτοντας την ως άνω πάγιας γενικής εφαρμογής διαδικασία, προβαίνει στην ίδρυση του συγκεκριμένου Τεμένους και του διοικούντος αυτό ΝΠΙΔ με νόμο, αναλαμβάνοντας μάλιστα η ίδια και την δαπάνη κατασκευής και λειτουργίας του με προφανές αποτέλεσμα οι ενέργειες αυτές να συνιστούν προνομιακή μεταχείριση της Μουσουλμανικής θρησκευτικής κοινότητος που αντίκειται σαφώς και προδήλως στα άρθρα 13 παρ. 2 και 4 του Συντάγματος.
Το ατομικό δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας που κατοχυρώνεται με το άρθρο 13 του Συντάγματος περιλαμβάνει την ελευθερία της συνειδήσεως (παρ. 1) και την ελευθερία της εκδηλώσεως των θρησκευτικών πεποιθήσεων με ρητή αναφορά στην ανεμπόδιστη άσκηση της λατρείας κάθε γνωστής θρησκείας (παρ. 2). Από την τελευταία ειδικότερη έκφανση του εν λόγω ατομικού δικαιώματος απορρέει για το κράτος κατά την ρητή διατύπωση της παρ. 2 η υποχρέωση αφ’ ενός μεν, να μην παρακωλύει την άσκηση της λατρείας, αφ’ ετέρου δε να την προστατεύει με Νόμους (βλ. άρθρα 200 και 374α ΠΚ).
Περαιτέρω από τα άρθρα 13 παρ. 1 του Συντάγματος και 9 παρ. 1 της ΕΣΔΑ που κατοχυρώνουν την ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως κατοχυρώνεται και η αρχή της θρησκευτικής ισότητος, ενώ από τις διατάξεις των άρθρων 13 παρ. 2 του Συντάγματος και 9 παρ. 2 της ΕΣΔΑ συνάγεται η υποχρέωση του Κράτους στο πλαίσιο του συμφύτου σε μια δημοκρατική Πολιτεία θρησκευτικού πλουραλισμού να τηρεί ουδέτερη και αμερόληπτη στάση έναντι όλων των θρησκευτικών κοινοτήτων (ΕΔΔΑ Hassan et Tchaouch κατά Βουλγαρίας, 26/10/2000 σκ.60,62, Eglise metropolitaine de Bessarabie κατά Μολδαβίας, 13/12/2001, σκ.113, Mirolubovs κατά Λεττονίας, 15/9/2009 σκ.80).
Εξ άλλου αντίκειται στην καθιερωμένη από το Σύνταγμα αρχή της ισότητος, (άρθρο 4) σε συνδυασμό προς τις διατάξεις του άρθρου 13, η βάση θρησκευτικού αποκλειστικώς κριτηρίου προνομιακή μεταχείριση υπέρ ορισμένων πολιτών (Ολομ. ΣτΕ 1016/1963), πολύ δε περισσότερο υπέρ αλλοδαπών. Περαιτέρω σύμφωνα με τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν η ανέγερση ή λειτουργία Ναού, οιουδήποτε δόγματος ή θρησκείας πλην της επικρατούσης κατ’ άρθρον 3 του Συντάγματος, χωρεί κατόπιν αδείας της Διοικήσεως που χορηγείται κατόπιν αιτήσεως των μελών της οικείας θρησκευτικής κοινότητος και είναι σύμφωνος με το άρθρο 13 του Συντάγματος (Ολομ. ΣτΕ 4202/2012) και από αυτές προκύπτει ότι η Πολιτεία μετά την έκδοση της ανωτέρω αδείας και ενδεχομένως της σχετικής οικοδομικής αδείας δεν υποχρεούται να προβεί σε οιαδήποτε άλλη ενέργεια π.χ χρηματοδότηση προς εκτέλεση των αδειών αυτών, η οποία εκτέλεση απόκειται στα μέλη της θρησκευτικής κοινότητος που υπέβαλαν τα σχετικά αιτήματα.
Περαιτέρω, στην αιτιολογική έκθεση του ν. 3512/2006 (Ισλαμικό Τέμενος) αναφέρονται τα εξής: «δεν είχε υποβληθεί έως σήμερα από τις ίδιες τις μουσουλμανικές κοινότητες, επίσημο αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων … για τη χορήγηση σχετικών αδειών … Κατόπιν αυτών η Κυβέρνηση αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να δημιουργήσει ένα τέμενος στην Αθήνα, αντιμετωπίζοντας έτσι τη χρόνια ανάγκη των μουσουλμάνων να έχουν έναν επίσημο, σύγχρονο και αξιοπρεπή χώρο λατρείας». Εξ άλλου, όπως ανέφερε η Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στη Βουλή κατά την ψήφιση του εν λόγω νόμου (πρακτικά Βουλής 7.11.2006, σελ. 895), το περιεχόμενο αυτού «δεν έχει καμία σχέση με τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας» και «δεν αποτελεί υποδομή που θα γίνει μετά από διαπραγματεύσεις ή συζητήσεις με άλλες χώρες. Αποτελεί υποχρέωση του Ελληνικού Κράτους προς μουσουλμάνους που κατοικούν στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως αν έχουν η δεν έχουν την ελληνική υπηκοότητα».
Περαιτέρω δε, ο Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος ανέφερε ότι «στην Αττική λειτουργούν 120 παράνομα τζαμιά» (πρακτικά Βουλής 6.9.2011, σελ.16303 ). Τέλος, στο από 24.9.2012 έγγραφυ του Υπουργείου Παιδείας, Δία Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων προς το ΣτΕ αναφέρεται ότι, στο παρελθόν δεν έχει χρηματοδοτηθεί από το κράτος η κατασκευή χώρων λατρείας άλλων θρησκειών η δογμάτων.
Από τα ανωτέρω στοιχεία συνάγεται:
α) ότι οι μουσουλμάνοι της Αττικής δεν έχουν εμποδισθεί στην άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων, αλλά, αντιθέτως, καλύπτουν τις θρησκευτικές τους ανάγκες με την ανοχή από την Πολιτεία της λειτουργίας 120 χώρων λατρείας, οι οποίοι, καίτοι στερούνται της κατά το άρθρο 1 του αν. ν.1363/1938 αδείας, δεν έχουν, παρά την σχετική υποχρέωση της Διοικήσεως, σφραγισθεί και
β) ότι δεν έχει προβληθεί από την ίδια τη θρησκευτική κοινότητα των μουσουλμάνων της Αττικής, με την υποβολή σχετικής αιτήσεως, η ανάγκη καλύψεως των θρησκευτικών τους αναγκών (προφανώς λόγω της ως άνω λειτουργίας των 120 χώρων λατρείας). Εν όψει των πραγματικών τούτων δεδομένων που προκύπτουν ευθέως από τις προπαρασκευαστικές εργασίες θεσπίσεως των επίμαχων διατάξεων, δεν στοιχειοθετείται καν, ως προς την πραγματική του βάση, ο λόγος τον οποίο επικαλείται ο νομοθέτης (η ανάγκη δηλαδή καλύψεως των θρησκευτικών αναγκών) για να δικαιολογήσει την παρέμβασή του προς θέσπιση των εν λόγω ατομικών ρυθμίσεων (κεντρικό σημείο των οποίων, κατά τα εκτεθέντα , δεν είναι η σύσταση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, αλλά η κατασκευή και λειτουργία ισλαμικού τεμένους).
Η ύπαρξη δε μεγάλου αριθμού μουσουλμάνων στην Αττική- η οποία δεν αμφισβητείται – ή η απουσία συνολικής και ενιαίας έκφρασης της μουσουλμανικής κοινότητος δεν συγκροτούν, εν όψει των ανωτέρω πραγματικών δεδομένων (της λειτουργίας 120 χώρων λατρείας και της μη υποβολής σχετικών αιτημάτων), την, κατά την ως άνω εισηγητική έκθεση, ύπαρξη ανάγκης καλύψεως των θρησκευτικών αναγκών των μουσουλμάνων, την οποία, άλλωστε, ο ίδιος ο νομοθέτης δεν χαρακτηρίζει ως λόγο δημοσίου συμφέροντος. Απλώς, στις επίμαχες ρυθμίσεις προβαίνει ο νομοθέτης με την, εσφαλμένη, εν όψει του εκτεθέντος περιεχομένου του άρθρου 13 παράγραφος 2 του Συντάγματος, αντίληψη ότι στις υποχρεώσεις της Πολιτείας περιλαμβάνεται και η ίδρυση, κατασκευή, οργάνωση, λειτουργία και χρηματοδότηση λατρευτικών χώρων (ακόμη και θρησκείας άλλης, εκτός της, κατά το Σύνταγμα, επικρατούσης). Τέλος, η κατασκευή του συγκεκριμένου Τεμένους δεν αποτελεί, κατά τα εκτεθέντα, ζήτημα συνδεόμενο με τις διεθνείς σχέσεις της χώρας.
Επομένως προκύπτει ότι με τις διατάξεις των άρθρων 1-4 του ν. 3512/2006 (όπως ισχύουν), χωρίς να υπηρετείται κανένας δημόσιος σκοπός, εισάγεται ένα σύνολο αλληλεξαρτώμενων ατομικών ρυθμίσεων ειδικών (ως αφορωσών στην κατασκευή και λειτουργία του συγκεκριμένου λατρευτικού χώρου), εξαιρετικών (εφ” όσον χωρούν κατά παρέκκλιση της υφισταμένης παγίας σχετικής νομοθεσίας) και ευνοϊκών -κυρίως καθ” ο μέρος προβλέπουν τη δωρεάν παραχώρηση επ” αόριστον κρατικής περιουσίας και την κρατική χρηματοδότηση της κατασκευής και λειτουργίας του Τεμένους- για συγκεκριμένη κατηγορία προσώπων (μάλιστα δε, κατά πλειοψηφία, όχι Ελλήνων πολιτών), με μόνο κοινό χαρακτηριστικό την ένταξή τους σε συγκεκριμένη θρησκεία (που δεν είναι, πάντως, η κατά το Σύνταγμα επικρατούσα).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου